۶ ژوئن ۲۰۲۶- کارشناسان می گویند: عفونتها باید به عنوان یک «خطر سلامتی عمده» در افراد مبتلا به دیابت در نظر گرفته شوند، با این حال دستورالعملهای بالینی فعلی، بار قابل توجه اما کمتر شناخته شده ی بیماری، بستری شدن در بیمارستان و مرگ مرتبط با عفونت ها را منعکس نمیکنند. این موضوع بر اساس یک مطالعه بزرگ است که امروز در مجله دیابت منتشر و در کنفرانس جلسات علمی انجمن دیابت آمریکا در نیواورلئان ارائه شد.
یافتههای یکی از بزرگترین مطالعات تا به امروز، نشان میدهد که افراد مبتلا به دیابت نوع ۱، دیابت نوع ۲ و پیش دیابت در مقایسه با افراد بدون دیابت، با خطرات بیشتر ناشی از عفونت ها مواجه هستند. این خطرات شامل عفونتهای مدیریت شده در مراقبتهای اولیه، عفونتهای نیازمند بستری در بیمارستان و مرگهای مرتبط با عفونت، میشود.
این مطالعه نشان داد که عفونت پس از بیماریهای قلبی عروقی و سرطان، سومین علت اصلی مرگ در دیابت نوع ۲ است.
محققانی که این مطالعه را در دانشگاه لندن رهبری کردند، اکنون خواستار گنجاندن پیشگیری از عفونت، تشخیص زودهنگام و مدیریت آن در دستورالعملهای دیابت در بریتانیا و در سطح جهان هستند.
محققان با استفاده از دادههای ناشناس پزشکان عمومی که به ثبت اطلاعات بیمارستانی و مرگومیر متصل شده بود، میزان عفونت را در بیش از ۸۰۰ هزارنفر در سراسر انگلستان که مبتلا به دیابت نوع ۱ (۳۳۸۲۹نفر)، دیابت نوع ۲ (۵۲۷۱۵۱نفر) یا پیشدیابت (۲۷۳۲۱۶نفر) بودند، تجزیه و تحلیل کردند و آنها را با بیش از ۱ میلیون نفر از افراد گروه کنترل که از نظر سن، جنس و قومیت با آنها مطابقت داشتند، مقایسه کردند. این افراد طی پنج سال بررسی شدند.
افراد مبتلا به دیابت نوع ۱در مقایسه با افراد بدون دیابت، بیشترین خطر ابتلا به عفونت را داشتند، به طوری که ۸۱ ٪ب یشتر احتمال داشت که عفونت توسط پزشک عمومی آنها تشخیص داده و مدیریت شود و ۳۳۷٪ بیشتر احتمال داشت که به دلیل عفونت در بیمارستان بستری شوند. افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ به ترتیب ۵۱٪ و ۹۱٪ افزایش خطر ابتلا به عفونتهای مراقبتهای اولیه و بستری شدن در بیمارستان را داشتند، در حالی که افراد مبتلا به پیشدیابت به ترتیب ۳۵٪ و ۳۳٪ با افزایش این خطرات مواجه بودند.
پروفسور جولیا کریچلی، استاد اپیدمیولوژی از دانشکده بهداشت و علوم پزشکی در دانشگاه لندن، که رهبری این مطالعه را بر عهده داشت، گفت: «عفونتها یک خطر عمده برای سلامتی در طیف دیابت هستند و از دید پنهان میمانند. آنها شایع، جدی و اغلب قابل پیشگیری هستند، اما اکثراً در دستورالعملهای بالینی به آنها پرداخته نمی شود».
او افزود: «تعداد افراد مبتلا به دیابت در سراسر جهان به طرز خطرناکی در حال افزایش است و اگر خطر عفونت را به عنوان بخش اصلی مراقبت از دیابت در نظر نگیریم، یک فاجعه است. این نمیتواند یک اقدام ثانویه باشد».
عفونتهای دستگاه تنفسی تحتانی، مانند ذاتالریه، شایعترین عفونتهایی بودند که نیاز به بستری شدن در بیمارستان در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۱ و نوع ۲ داشتند. سپسیس و عفونتهای دستگاه تنفسی تحتانی شایعترین علل مرگ ناشی از عفونت در افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ بودند.
محققان همچنین دریافتند که سطح قند خون و تغییر در آن سطوح با افزایش خطر عفونت مرتبط است. در دیابت نوع ۱، سطح قند خون بالاتر با افزایش خطر عفونت مرتبط بود. با این حال، در دیابت نوع ۲، نوسانات در طول زمان، به جای سطح متوسط به تنهایی، با عفونتهای جدی که نیاز به بستری شدن در بیمارستان داشتند، مرتبط بود. این نشان میدهد که برخی از بیمارانی که کنترل قند خونشان به ظاهر خوب است، اگر سطح قند خونشان بین ویزیتهای کلینیک به طور قابل توجهی تغییر کند، ممکن است همچنان در معرض خطر بالایی باشند.
محققان میگویند عفونتها باید در کنار عوارض قلبی عروقی و متابولیک به عنوان یک جزء اصلی مدیریت دیابت شناخته شوند. آنها استدلال کردند که دستورالعملها باید به صراحت به خطر عفونت، اقداماتی برای بهبود کنترل قند خون، پیامرسانی قویتر به بیمار در مورد بروز زودهنگام علائم و تطبیق با سیستمهای تریاژ مراقبتهای اولیه بپردازند تا افراد مبتلا به دیابت برای ارزیابی و درمان سریع در اولویت قرار گیرند.
پروفسور کریچلی، افزود: "افزایش خطر عفونت در دیابت باید در دستورالعملهای بریتانیا، اروپا و ایالات متحده بیشتر مورد تأکید قرار گیرد. با بهروزرسانی دستورالعملها در مقیاس جهانی، آگاهی در بین کارکنان مراقبتهای بهداشتی برای کمک به تشخیص زودهنگام و مداخله سریع افزایش مییابد که به کاهش پذیرشها و مرگهای قابل اجتناب در بیمارستان، کمک میکند."
منبع:
https://medicalxpress.com/news/2026-06-infections-major-health-hazard-people.html